Johan over isolatie

'Mijn huis is een typisch jaren '80 huis, gebouwd toen we nog niet van het gas af moesten. Het plafond van de woonkamer reikt tot het dak, alle ruimtes hebben een eigen verdieping en staan in verbinding met elkaar via een open trappenhuis. Niet erg duurzaam maar mijn huis houdt mij wel fit,' lacht Johan, een sportieve anesthesioloog. ‘Het is een huis om gigantische stookkosten in te maken. Al snel liet ik het plafond isoleren. De woning werd meteen een stuk aangenamer. Daarna kwamen er zonnepanelen op het dak. De opbrengst van de zonne-energie kun je zien op een app. Voor mij werd verduurzamen zo een spel: eerst de opbrengst en verbruik inschatten. En dan checken op de app of ik het goed heb. Zo word je trouwens ook bewust van de enorme kracht van de natuur. Ik ben ook makkelijker gaan leven. Weekend - en nachttarief spelen geen rol meer. Wat ik zelf niet verbruik, geef ik terug aan het net en dit wordt dan weer verrekend met mijn energierekening. Bij iedere stap die ik zet in het verduurzamen van de woning, voel ik me ook onafhankelijk worden.’

'Ik ga voor kwaliteit, kijk de kat uit de boom en als het goed is doe ik het. Via een informatiemarkt van de gemeente kwam ik in contact met het energieloket.  Ze hadden goede adviezen. Zo bleek het niet zinvol de hoogste, en duurste, isolatiegraad van het glas te nemen. Dat scheelde weer in aanschaf. Maar ik moest wel beveiligd glas nemen, omdat het in de schuifpui zou komen. Daar had ik zelf nooit aan gedacht. De spouwmuur is geïsoleerd met biologisch afbreekbare korrels. En ook de gaten in de voegen zijn netjes dichtgesmeerd. Bij het plaatsten van het glas bleek de oude stopverf moeilijk uit de sponningen te halen. De man is in plaats van een halve dag, de hele dag bezig geweest. En het kostte mij alleen maar een kop koffie en een biertje. Door mijn huis te isoleren, is het in de zomer koeler en in de winter warmer. Maar ook het geluid van buiten wordt geïsoleerd. En dat is toch ook een mooie bijkomstigheid.